با تاسف فراوان لازم است توصیه شود که نوشته زیر از سلام زیجی که در وصف اختلافات و سابقه آن در حزب حکمتیست است را مطالعه کنید. سلام زیجی که به نظر میرسد سالهاست وقت و زندگی خود را تلف کرده است، به حق سخنگوی صریح و بی پرده محفل هیات دائم شده است، هیات دائمی که تلاش کرد سیاستهایش را بدون عبور دادن از مجرای قانونی به حزب تحمیل کرده و مخالفینش را کنار بگذارد. این نوشته به رفقای حزب حکمتیست در داخل و خارج کشور کمک میکند تا عمق اختلافات «سرکوب شده» و «منفجر شده» این رفقا را از زبان عضو هیات دائم سابق دفتر سیاسیشان بشنوند و آنرا با حزبی که آنها از جمله سازندگان و و سازماندهندگانش بوده اند مقایسه کنند.
این رفقا که حاضر به پس گرفتن پلاتفرمشان نشدند رسما انشعابشان را از حزب اعلام کردند و ادبیات آنرا هم طبق عادت دیرینه، قطره چکانی منتشر میکنند. تحلیل سلام زیجی و رفقایش در این جناح که به سرعت در دنیای سیاست های چپ سنتی ایران و کردستان جای خود را پیدا خواهد کرد از جمله این ادبیات است که از این به بعد ادامه زندگی شان را تشکیل میدهد. شخصا ارزو نمیکنم یک نفر دیگر از حزب حکمتیست با این نوع «تحلیل ها ی» بشدت پریشان و پشیمان به این دنیا بپیوندد.اختلاف سیاسی و معتبر بسیار قابل احترام است و هر جدایی از حزب ما به این دلیل باز هم جای احترام است.دنیای حزب ما با سرعت بسیار بیشتری باید از این تحلیل ها و از این رهبران و مشغله ها دور شود. متاسفم ولی لطفا بخوانید نوشته خود بسیار گویاست:
http://www.october-online.com/articles/1402-2012-01-25-19-55-32.html
