معضل حزب کمونست کارگری و شرکا در تغییر شعار نیست

ارکستر حاشیه نشینان متزلزل براه افتاده است تا به حزب کمونیست کارگری و اپورتونیسمش کمک کند که سوالات اصلی «انقلابی» که به آن مشغول بودند را دور بزند. اینها اکثرا با طرح سوالات و اظهار نظرهای حکیمانه و انحرافی «خارج» میزنند تا به مساله اصلی و مشترکی که همراه با حزب کمونیست کارگری داشتند برنگردند. جالب این است که این ارکستر حاشیه نشین بهتر از ما میداند که کنگره برای این جریان فقط جای نمایش است و بس و سیاست های این حزب بدون کنگره و نیازی به آن در انقلابشان جاری شد.

تفاوت حزب کمونیست کارگری با سازمان اکثریت در جنبش سبز

حزب کمونیست کارگری و رهبران آن در گرما گرم جنبش سبز سیاست همراه شدن با این جنبش  و رهبران آن، موسوی و کروبی و رفسنجانی را دنبال کردند. این را دیگر نه تنها ما بلکه برخی از کادرها و دوستان حاشیه نشین هم خط و هم جهتشان هم، به آن اعتراف کرده اند.

هر چه بگذرد بیشتر معلوم خواهد شد که چه جریاناتی و حتی چه اشخاصی در مورد جنبش سبز و ماهیت آن حقیقت را گفتند و چه جریاناتی تحت نام دوستان مردم و کمونیسم،  به کارگران و کمونیستها و مردم دروغ گفتند.

بازار داغ ضد کارگری و فریبکارانه انتخابات و سیاست در انگلستان

مسابقه احزاب پارلمانی و دو حزب بزرگ «کارگر» و «محافظه کار» برای مسموم کردن رای دهندگان شروع شده است. ٧ ماه دیگر انتخابات است و دولت و مجلس جدید انتخاب میشود. احتمال اینکه حزب کارگر بعد از ١٢ سال قدرت را به محافظه کاران بسپارد هست. این البته برای بسیاری مهم نیست. همه میدانند که این احزاب فرق زیادی با هم ندارد. اینجا هم مثل  کشور های دیگر کمونیسم کارگری حزبیت یافته، نه قدرتی دارد و نه حزبی و نه نمایندگانی که بتوانند طبقه کارگر را برای گرفتن قدرت  نمایندگی کنند و کارگران بتوانند به رهبران کمونیستشان متکی شوند و با افتخار و سربلند  برای توجه جامعه به برقراری مناسباتی سوسیالیستی و نظامی سوسیالیستی تلاش کنند. 

حزب کمونیست کارگری و پرچم لیبرالی “انقلاب انسانی برای حکومتی انسانی”

نشریات و نوشته های رهبران و نویسندگان حزب کمونیست کارگری باز هم با آنچه در روز های بعد از “انتخابات” ۸۸ و در جریان جنبش سبز و یا انقلاب جاری آنها، بود متفاوت است.

تصور کنید انقلاب بعد از ۲۲ خرداد به پیروزی میرسید. چه اتفاقی می افتاد؟ در بهترین حالت نتیجه این میشد که موسوی در همان نظامش، رئیس جمهور میشد و مردم و همه کارگران و محرومان که اگر در انقلاب بنا به فراخوان چپی ها و از جمله حزب کمونیست کارگری به شرکت فعال  فراخوانده شده بودند هم به خانه هایشان فرستاده میشدند و در انتظار میماندند!

 

حزب کمونیست کارگری و معضل دو جناح رژیم

رهبری، نویسندگان و فعالین حزب کمونیست کارگری در جریان “اتقلاب اخیر” و  بعد از “انتخابات” رئیس جمهوری در ایران، سیاست چشم پوشی و در واقع همراهی با موسوی، رفسنجانی و کروبی را داشتند. این سیاست اپورتونیستی در ادامه سیاست دنباله روانه و پوپولیستی نهادینه شده در این حزب صورت گرفت. رهبری این حزب موسوی را بعنوان   “اپوزیسیون”!  جمهوری اسلامی معرفی کرد، و این سیاست را بر حزبشان غالب کرد و همه اینها همچنان تحت نام کمونیسم کارگری ادامه داشته است.

 

کارگران کمونیست و اصلاح قانون کار

جهرمي وزیر کار دولت احمدی نژاد در توضیح این پیش نویش میگوید: “در پيش نويس اصلاح قانون كار بحث اخراج مطرح نيست بلكه بحث نظام مند كردن قرارداد ها مطرح است و اينكه كارفرما فقط به سمت قرارداد موقت نرود و وقتي مي‌تواند قرارداد دائم ببندد و قرارداد دائم و موقت تفاوتي قابل توجهي در شرايط او ايجاد نمي كند چرا بايد كار فرما به جاي قرارداد دائم از قرارداد موقت استفاده كند”. مشکلات کارگری ، اخراج و قرار دادهای موقت و بیکاری از مواد مهم مورد اشاره پیش نویس اصلاح قانون کار است که توسط جهرمی وزیر کار معرفی شده است.

 

جنبش سبز, کمونیسم بورژوایی ؛ از آذرین تا تقوائی

سخنرانی اسد گلچینی

همانطورکه گفته شد بحث  درمورد جنبش سبز وکمونیسم بورژوایی در ایران برخوردی که کلا» چپ وکمونیستها به جنبش سبز کردند.الان بعد از سه ماه که ازانتخابات در ایران گذشته خیلی مهم است یکباردیگر وضعیت چپ وکمونیستها را درقبال جنبش سبزبررسی کنیم وببینیم که این جنبش چه خصوصیاتی داشت وکمونیستها چه برخوردی به این مسئله داشتند.

ترور های زنجیره ایی در سنندج ، توطئه ای آشکار برای سرکوب است

مهدی تخت فیروزه، رئیس سابق شورای شهر سنندج در روز 28 شهریور ترور شد. این  پنجمین نفری است که در دو هفته کشته شده است. قبلا کامیابی و داوطلب از قضات و دادیاران دادگاه رژیم در سنندج، برهان عالی ملای مسجد قبا در محله بهاران و ملای مسجد جامع شهر و ملا محمد شیخ السلام عضو مجلس خبرکان نظامشان ترور شد.

اعتصاب در 28 مرداد در کردستان، درسها و دستاورد ها – متن سخنرانی اسد گلچینی

اسد گلچینی : با تشکر ازرفقای تشکیلات انگلیس حزب کمونیست کارگری ـ حکمتیست که این جلسه را فراهم کرده اند.  بحثی را که قرار است امروز به آن بپردازیم ، بیست و هشت مرداد ، درسها و دستاوردهاییش است. در بیست و هشت مرداد چه گذشت؟ برای بسیاری از افراد که نمی دانند و سؤال دارند و یا ناروشن هستند باید بگویم فراخوانی که امسال حزب حکمتیست به اعتصاب عمومی در کردستان داد، در سطح نسبتاً وسیعی جواب گرفت و در شهرهای مختلفی اعتصاب بوقوع پیوست. در مناسبت های مختلفی در کردستان فراخوان اعتصاب داده می شود و این هم یک نوع از آن بود.

درود بر کمونیستها و آزادیخواهانی که اعتصاب عمومی در شهرهای کردستان را ممکن کردند!

رفقای عزیز؛  با درودهای فراوان

فراخوان اعتصاب  عمومی ٢٨ مرداد در شهرهای کردستان جواب مثبت گرفت. در جریان هستید که با تمام تدابیر امنیتی جمهوری اسلامی٬ با تمام جلسه گرفتنها و نقشه کشیدنهای رٶسا٬ سرکار پاسداراها٬ مراکز اطلاعاتی امنیتی و نیروهای انتظامی و زندانبانان جمهوری اسلامی و تهدیدها و اخطارهای آنها ، بخش قابل توجهی از مردم شهرهای کردستان و در راس آن کارگران  دست به اعتصاب زدند و با قدرت خود تلاشهای جمهوری اسلامی را ناکام گذاشتند. این موفقیت بزرگی برای طبقه کارگر و صف آزادیخواهی مردم ایران بود.

عزای عمومی یا اعتصاب عمومی ؟

تحرک جدی به مناسبت  28 مرداد روز حمله جمهوری اسلامی به کردستان در جریان است . 

این روز از سوی بسیاری از فعالین و شخصیت های ناسیونالیست در کردستان به عنوان عزای عمومی اعلام شده است.

کمونیستها و حزب حکمتیست اعتصاب عمومی را بعنوان یک تاکتیک مبارزاتی در مبارزه مناسب و درخور وضعیت امروز در کردستان برای 28 مرداد طرح کرده ا ند. عزای عمومی و اعتصاب عمومی، هر دو، ابزار های متفاوت جنبش های مختلف هستند.

چند اقدام برای سازماندهی اعتصاب عمومی در ۲۸ مرداد

راه حل های مختلفی در مقابل مردم کردستان برای نحوه بزرگداشت روز ۲۸ مرداد سالروز حمله جمهوری اسلامی ارائه شده است. اعتصاب عمومی از نظر ما پاسخ درخور به بزرگداشت این روز و متناسب با مبارزه امروز با رژیم جمهوری اسلامی است.در حالی که رژیم اسلامی در برابر اعتراض توده ای است و کشمکش و جدال در میان جناح های حکومتی شدت گرفته است، کردستان و مبارزات رادیکالش میتواند باز هم نقش مهمی در این مبارزات و همینطور نشان دادن راه درست مبارزه با رژیم و کوتاه کردن شرش باشد.

 

مصاحبه نشریه اکتبر با اسد گلچینی – در مورد فراخوان اعتصاب عمومی در کردستان و چند اقدام برای سازماندهی اعتصاب عمومی در ٢٨ مرداد

اسد گلچینی  

اکتبر میپرسد

1-  تشکیلات کردستان حزب حکمتیست  در راس فعالیت حزب در به سرانجام رساندن فراخوان اعتصاب عمومی مردم کردستان است اقدامات شما در این مورد چیست فعالیت های عاجل کدامند، زمینه های واقعی مبتنی بر این تصمیم چه چیزهایی است؟

چرا جنبش سبز در کردستان حمایت نشد؟

اسد گلچینی :

روزهای قبل  و بعد از «انتخابات»، روز 22 خرداد 88 ، و رویدادهای بعد از  آن یکبار دیگر جامعه ایران را  جنباند. رویدادهای بزرگی را جامعه و دنیا در این روزها شاهد بود. جدال جناح های درون حاکمیت جمهوری اسلامی بر سر تقلب در این معرکه گیری به اوج رسید و در این رویاریی، مردم در ابعاد میلیونی و بعضا با خواست و تمایلات خودشان که نفرت از جمهوری اسلامی است، به دفاع از موسوی که در راس این جنبش قرار گرفت پرداختند.

لیچار گویی رهبران حزب کمونیست کارگری

اسد گلچینی

دوران اعتراض به تقلب در «انتخابات» برای ریئس جمهوری در ایران تمام شد. برای برخی جریانات چپ ارتجاعی مانند حزب کمونیست کارگری، این البته که  انقلاب بود. اینها در انتخابات شرکت نکردند و مردم را از شرکت در این انتخابات منع کردند اما سربازان انقلابی موسوی در اعتراض به تقلب شدند ، مانند همه مردم انقلابی و همه جوانان جسوری بودند که مانند اینها فکر کردند که میتوانند جمهوری اسلامی را به این ترتیب بیندازند. رفتند و شکست خوردند میخواهند دیگران را هم شریک کنند و یا آنرا به گردن دیگران بندازند. نمیتوانید گریبان خود را خلاص کنید تا زمانی که بخودتان چپ میگویید. ما شما را همانطور که هستید باید بیشتر بشناسانیم . البته این دوران پر متحول یک پرش بزرگ به این سمت بود .

اهداف فرمان دهندگان اعتصاب در کردستان ارتجاعی است، آنها را رسوا کنید!

اسد گلچینی

دوران نسبتا پیچیده ای است، دوران بسیار فریبنده ای است و دورانی است که  اگر کارگران آگاه، کمونیستها و مارکسیست ها و آزادیخواهان روشنبین حضور فعال نداشته باشند باز هم انواع خواست های ارتجاعی، اهداف و سیاست های ضد کارگری و ضد آزادیخواهانه و مردم فریب در جامعه جاری میشود و میلیونها نفر را با خود میبرد. در دوره بعد از انتخابات و با توجیه اعتراض به تقلب های یک رژیم سراپا تقلب، جنبش ارتجاعی «رای من کو؟» با شعار الله و اکبر و مرگ بر دیکتاتور به رهبری موسوی، نخست وزیر یکی از سیاه ترین دوران های جمهوری اسلامی برای مردم ستمدیده ایران، براه افتاد. این حرکت توانست میلیونها رای دهنده را زیر پرچم ارتجاعی موسوی به صف کند و برای جدال و نزاع جناح های مختلف درون حاکمیت رژیم نیروی خیابانی فراهم کند. 

«انتخابات» و شکاف بیشتر ناسیونالیستها چرا مردم نباید در این نمایشات شرکت کنند؟

اسد گلچینی

آنچه که نزد همه مخالفان رژیم اسلامی محرز شده، این مساله مهم است که «انتخابات» رئیس جمهوری در ایران انتخابات نیست.نمایشی بسیار درد آور و تحقیر کننده برای اکثریت مردم ایران است، بردن برده ها به امضای بردگی تا چند سال دیگر است و به این دلیل است که ما همه مردم شرافتمند و آگاه را از رفتن به پای صندوق های رای برحذر میداریم.

حزب دمکرات زیر عبای آیت الله کروبی

اسد گلچینی

با وارد شدن عملی حزب دمکرات کردستان به جرگه «انتخابات» و شتاب فراوان برای قرار گرفتن در کنار بقیه جریانات و گروه های ملی و مذهبی  همچون «سازمان دفاع از حقوق بشر کرد» و «جبهه متحد کرد»  و  دفاع مشروط از کاندیداتوری آیت الله کروبی برای پست رئیس جمهوری در ایران با برنامه «احیای‌ حقوق اقلیتهای‌ قومی‌ و مذهبی‌»، کارزار بزرگی در جامعه کردستان در این مورد آغاز شده است.

در کشوری که هیچ انتخابی آزاد نیست، هیچ نماینده ای از کارگران و تشکل های کارگری بدون طعم زندان و محرومیت و بیکاری قادر به نفس کشیدن نیست، هیچ زن و جوان آزادیخواهی نمیتواند از حقوق خود دفاع کند و هیچ حزبی آزاد نیست و هیچ روزنامه آزادی وجود ندارد و رهبران کارگران و حتی رهبران خودی ترین تشکل ها که دم از

نامه سرگشاده به اتحادیه آزاد کارگران در باره تصمیم به برگزاری اول ماه مه در سنندج

اسد گلچینی

رفقای کارگر!

بدون شک فعالیتهای همه شما برای برگزاری مراسم های روز کارگر در اول ماه مه قابل ستایش است. همه کارگران باید آزاد باشند که مراسم خود را در این روز برگزار کنند و به شرایطی که در آن قرار گرفته اند اعتراض داشته باشند. این سرمایه داران و رژیمشان هستند که باید از هر گونه ایجاد محدودیت و مانع برای فعالیت کارگران در این روز خودداری کنند. سالهای گذشته دوران بسیار سختی برای طبقه کارگر بوده است و هر مبارزه ای برای بهبود کار و زندگی با زندان و اخراج روبرو شده است و همین مساله به نوبه خود بیشترین مصائب را به اتحاد و انسجام رهبران کارگری و فعالین آن در سازماندهی این مبارزه تحمیل کرده است. اول ماه مه که سنت پایدار و بسیار مهمی در مبارزات کارگران در کردستان بوده است همواره مورد بیشترین سرکوب و محدودیت و همراه با دستگیری فعالین و رهبران آن بوده است و این از کسی پوشیده نیست. سال گذشته و سالهای قبل تر آن

کومه له و فدرالیسم

اسد گلچینی

سیاست های ما  و کومه له در برخورد به مساله ملی، تفاوت بنیادی کمونیسم کارگری با کمونیسم ملی کومه له را نشان میدهد. کومه له  همانند تمامی ناسیونالیستهای چپ،   مجمع الجزایرخلقهای ساکن  در ایران را برسمیت میشناسد و برای آن برنامه دارد که حقشان را باید خودشان تعیین کنند و برای این، خواست «حق ملل در تعیین سرنوشت خویش» را در آستین دارد و خود یک نیروی فعاله این خواست در کردستان است، خود را بخش پیگیر این جنبش میداند و مبلغ  آن برای دیگر خلقها در ایران است و از این زاویه با دیگر جریانات مشابه و یا احزاب و جریانات بورژوایی فعال در این مبارزه ملل برای حق تعیین سرنوشتشان، حال در هر شکلی که هست، همراهی دارد و از آنجا که سابقه چپ و کمونیستی براین نیرو سنگینی میکند، مجبور است  با ضمیمه  کردن  خواستهای رادیکال مردم به پرچم ملی گرایانه اش خود را جناح چپ جنبش ملی و بخش پیگیر این جنبش معرفی کند.  کمونیسم ما و برنامه کمونیستی ما، خرافه ملی گرایی و ملت سازی و بر این اساس ایجاد  خلقها و ملت را برسمیت نمیشناسد،همه ساکنان این کشور را شهروندان  آزاد و برابر و متساوی الحقوقی میداند که در یک نظام حکومتی آزاد و برابر،  این حقوق برابر باید رعایت شود.

اول ماه مه 87 درکردستان، نگاهی به نقاط قوت و ضعف

در آستانه اول ماه مه 88 هستیم و علیرغم سرکوب و محدودیت های بسیار از طرف حکومت سرمایه داران ، بسیاری در تدارک مراسم های اول ماه مه هستند. کانون های فعالیت برای مراسم های این روز گرم است. با مروری بر تجربه سال 87 درس ها و تجارب و اشتباهات و محدودیتهایی که باید از آنها دوری کرد، میتوان قدرت بیشتری برای برگزاری هر چه متحدانه تر مراسم و جشن های کارگران به میدان آورد و با صفی متحد تر وضعیت طبقه کارگر و کیفرخواستش بر علیه سرمایه داری را مطرح کرد. به این مناسبت ارزیابی مراسم های سال 87 برای کارگران و همه دست اندرکاران

در باره کارهای روتین یک واحد گارد آزادی

سوالی که در حال حاضر برخی از دست اندرکاران فعالیت در گارد آزادی با آن روبرو هستند این است که چه تفاوتی بین کار روتین تشکیلات حزب ، با واحد های گارد ازادی هست؟  در واقع کار واحد های گارد  دقیقا» چیست؟

ابتدا یک توضیح عمومی و در ادامه ارائه لیست مواردی

فعالیت پلیسی نئو توده ایی ها در میان کارگران زیر چتر کومه له و چند کلمه در مورد خصوصیات تشکل کارگری

 اتحادیه آزاد کارگران در اطلاعیه ای در مورد کارهای پلیسی و اقدامات مزورانه شناخته شده  در میان کارگران و در منتسب کردن فعالیت های آنان به جریانات سیاسی، تاکید بر حقیقتی انکار ناپذیر دارد که قبلا در میان دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اتفاق افتاد. سال گذشته جماعت آذرین و مقدم و تحت نام سوسیالیست کارگری  و دانشجوی سوسیالیست و تریبون مارکسیسم و

در دفاع از دکتر جعفر شفیعی

به نقل از نشریه اکتبر 11 -  اسد گلچینی : دکتر جعفر شفیعی یکی از شخصیت های کمونیست و رهبران کومه له قدیم بود که متاسفانه در یک تصادف رانندگی در سال 1366 جان باخت. او از جمله کمونیستهایی است که از سوی  جریانات ناسیونالیست طیف زحمتکشان و کومه له ای های سابق تلاش میشود مصادره شود. هیچ مرزی برای این عمل زشت باقی نگذاشته اند و

چرا حکمتیستها و مردم از اعتصاب غذا و قومی کردن مبارزه زندانی دفاع نمیکنند؟

ما ا زابتدای شروع حرکتی تحت نام اعتصاب غدای زندانیان سیاسی کرد، هشدار دادیم و گفتیم که جریانات ناسیونالیستی مانند همیشه مبارزه مردم را به تفرقه و سردرگمی و شکست میبرند. گفتیم که زندانی سیاسی و مبارزه اش باید در برابر زندانبان صورت گیرد و نه خود عامل تفرقه در میان زندانیان شود. اینجا زندانی با رژیم هار و جنایتکاری روبرو است که بسیاری با هم همسرنوشتند. گفتیم این به هیچ عنوانی از

چرا زنان کارگر اعتصابی در کارخانه پرریس همه جا غایب بودند

کارخانه پرریس در سنندج ١٠ کارگر زن دارد. در روز های مبارزه و اعتصاب شهریور و مهر ٨٧، در کشمکش کارگران و کارفرما و حامیانش، که هنوز هم ادامه دارد، زنان کارگر نیز همچون همه مردان در اعتصاب بودند. اما به جرات میتوان گفت که در تمام روز های اعتصاب و در همه اعتراض و تجمع و رفت و آمد ها حضور نداشته اند چرا؟ این خبر حتما تعجب بسیاری  را

کنترل کارگری یا نسخه نجات کارخانه های ورشکسته بوسیله کارگران؟

مساله کنترل کارگران برای نجات کارخانه هایی که در مرز ورشکستگی قرار دارند، بیش از اینکه مربوط به مشغله جدی کارگران و رهبران آنها باشد ،بحث فعالین سیاسی  و احزابی است که تحت نام «کنترل کارگری» سردرگمی خود را از اوضاع نشان میدهند . بحث ها هم دقیقا مربوط به ورشکستگی کارخانه هایی است که در رکود هستند و راه «کنترل کارگری» قرار است آنها را از این بحران بیرون آورده و

کارگران در سنندج حق دارند امنیت سرمایه داران و رژیم را بهم بریزند

کارگران در سنندج  در 3 شرکت نساجی، پریس و فرش بافت غرب با سرمایه داران و دم و دستگاه اداری رژیم درگیرند. اینها زندگی کارگران را نا امن تر کرده اند. اعتصاب کارگران پرریس وارد هفتمین روز خود شد و کارگران میخواهند اعتصاب را ادامه بدهند تا اسفندیاری را ناچار کنند حقوق و مزایای نپرداخت شده را بپردازد. نساجی کردستان بیش از یک ماه است عملا تعطیل شده است منتها کارگران، ادامه کار و

رژیم اسلامی و مردسالاری ، مسببین اصلی قتل و خشونت بر علیه زنان

کشتن زنان و یا خودکشی و خودسوزی و خشنونت بر علیه زنان ابعاد بیشتری در شهرها و روستاهای  کردستان پیدا کرده است. آخرین مورد آن فرشته نجاتی 18 ساله بود که با اعتراض و مبارزه وسیع مردم مبارزروبرو شد.

 اگر از یک سو فقر و فلاکت، گرانی و بیکاری و عدم تامین اجتماعی ، موجب پایمال شدن  هر چه بیشتر کارگران و مردم زحمتکش و در نتیجه خشونت و

علیه اعدام ( مصاحبه پرتو با اسد گلچینی

پرتو: دستگاه قضايي جمهوري اسلامي فرزاد كمانگر معلم و از فعالين حقوق مدني و اجتماعي در كردستان را به اعدام محكوم كرده است. اعتراضات وسيعي در ايران و خارج كشور عليه اين حكم به عمل آمده است. موثرترين اشكال و شيوه اين مخالفت و اعتراضات بخصوص در شهرهاي كردستان تا كنون چگونه بوده است؟

اسد گلچيني: برای اولین بار است که مردم مستقیما و